Σε έκθεσή του το Ινστιτούτο Grattan αναφέρει πως η λύση δεν είναι απλώς η δημιουργία περισσοτέρων δρόμων και καλύτερου συστήματος μαζικών συγκοινωνιών.

Η Διευθύντρια του Προγράμματος Μεταφορών και Πόλεων του Ινστιτούτου, Marion Terrill, τονίζει πως ο μόνος τρόπος για να διευκολυνθεί η συμφόρηση είναι να επιβάλλεται ένα τέλος στους οδηγούς που χρησιμοποιούν πολυσύχναστους δρόμους.

Πρόκειται για μια πρακτική που χρησιμοποιείται ευρέως στις μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο.

Η Σιγκαπούρη για παράδειγμα είδε την κυκλοφοριακή συμφόρηση να μειώνεται κατά 24% στους δρόμους και η Στοκχόλμη πάνω από το 20%, ενώ το Λονδίνο κατά 30% τα δύο πρώτα χρόνια μετά την εισαγωγή ενός τέτοιου τέλους.

Η Marion Terrill υποστηρίζει πως εκείνοι που θα υποβληθούν σε φόρο κυκλοφοριακής συμφόρησης είναι συνήθως και αυτοί που μπορούν να τον αντέξουν περισσότερο, ξεκαθαρίζοντας πως όσοι έχουν μεγαλύτερη οικονομική άνεση οδηγούν στην δουλειά τους, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος χρησιμοποιεί την δημόσια συγκοινωνία.

Η κατάσταση… χειροτερεύει
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η συμφόρηση σε όλες τις μεγάλες πόλεις επιδεινώνεται, με τις μέσες ταχύτητες που ταξιδεύουν τα αυτοκίνητα σε αυτές να μειώνονται κατά 3,6% στο Μπρίσμπεν και 3,5% στο Σύδνεϋ, ενώ στην Μελβούρνη η μείωση αυτή είναι κατά 8,1% τα τελευταία πέντε χρόνια.

Το μοντέλο του Ινστιτούτου Grattan υποδηλώνει ότι ακόμη και ένα μικρό τέλος για όσους οδηγούν στο κέντρο της πόλης κατά τη διάρκεια της πρωινής αιχμής, θα μπορούσε να μειώσει την κυκλοφορία κατά 40% και να αυξήσει τις μέσες ταχύτητες που κινούνται τα οχήματα κατά 16%.

Προτείνει δε, μια μεταρρύθμιση τριών σταδίων, ξεκινώντας με την χρέωση για του οδηγούς που διασχίζουν το όριο του κέντρου της πόλης σε ώρες αιχμής.

Στη συνέχεια, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, προτείνει την αύξηση των τελών για τη χρήση των πολυσύχναστων αυτοκινητοδρόμων σε ώρες αιχμής και τέλος εισηγείται οι οδηγοί να χρεώνονται για κάθε χιλιόμετρο που οδηγούν σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο της πόλης.

Αντιδρούν οι κυβερνήσεις
Κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένες με την ιδέα αυτή είναι οι πολιτειακές κυβερνήσεις της Αυστραλίας.

Ο πρωθυπουργός της Βικτώριας για παράδειγμα, ξεκαθαρίζει πως δεν είναι διατεθειμένος να επιβάλει διόδια σε ήδη υπάρχοντα οδικά δίκτυα.

Παρόμοια είναι η στάση και της πρωθυπουργού της Νέας Νότιας Ουαλίας, Gladys Berejiklian, αναφέροντας πως οι πολίτες έχουν πλέον περισσότερες επιλογές για να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Με την σειρά τους ο υπουργός Μεταφορών του Κουήνσλαντ Mark Bailey και ο πρωθυπουργός της Δυτικής Αυστραλίας, Mark McGowan εκφράζουν την αντίθεσή τους σε αυτό το μέτρο.

Οι συστάσεις του Ινστιτούτου Grattan δεν προτείνουν ποιο ακριβός θα είναι το ύψος αυτού του τέλους συμφόρησης, αλλά οMarion Terrill εισηγείται να είναι παρόμοιο με το κόστος των δημόσιων συγκοινωνιών.

Όπως είπε χρέωση θα μπορεί να εισπραχθεί χρησιμοποιώντας την τεχνολογία αναγνώρισης πινακίδων κυκλοφορίας.

Το Ινστιτούτο Grattan αναφέρει ότι, ενώ η ιστορία έχει δείξει ότι το ευρύ κοινό είναι συνήθως εχθρικό έναντι σε ένα τέλος συμφόρησης, σύντομα αλλάζει άποψη όταν η συμφόρηση αρχίζει να διευκολύνεται.

source: SBS Greek